Ένας «ωκεανός» χωρίζει τις τράπεζες ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης, σχολιάζει σε πρόσφατη έκθεσή της η Deutsche Bank, ωστόσο οι Γερμανοί αναλυτές δεν αναφέρονται, προφανώς, στον Ατλαντικό Ωκεανό, αλλά στις μεγάλες διαφορές που καταγράφονται σε επίπεδο κερδοφορίας.
Παρόλο που πριν το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης οι τράπεζες ανακοίνωναν κέρδη σε επίπεδα-ρεκόρ, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ε.Ε., μόνο οι αμερικανικές τράπεζες καταφέρνουν σήμερα να ξεπεράσουν εκείνα τα επίπεδα, ενώ οι ευρωπαϊκές πασχίζουν να κρατηθούν πάνω από το… μηδέν.
Η Deutsche Bank κάνει λόγο για αποκλίνουσες τάσεις σε τρία επίπεδα, ήτοι στον τζίρο, τις χορηγήσεις και τις προβλέψεις. Από τη μία πλευρά οι τράπεζες των ΗΠΑ επωφελούνται από τη σταθερότητα στα έσοδα, τα οποία είναι πλέον αισθητά υψηλότερα από τα προ κρίσης επίπεδα, ενώ από την άλλη πλευρά οι τράπεζες στην Ε.Ε. όχι μόνο δεν κατάφεραν να συνέλθουν ποτέ από το «χτύπημα» του 2008, αλλά καταγράφουν και μειώσεις στο περιβάλλον που διαμορφώνει η ευρωπαϊκή κρίση χρέους.
Επιπλέον, ενώ η πιστωτική επέκταση έχει επανέλθει σε θετικούς ρυθμούς στις ΗΠΑ, ειδικά στο πεδίο των επιχειρηματικών δανείων, αυτό ακριβώς παραμένει η μεγαλύτερη αδυναμία για τις ευρωπαϊκές τράπεζες.
Τέλος, σε ό.τι αφορά τις προβλέψεις, ενώ στις ΗΠΑ έχουν υποχωρήσει στα χαμηλά του 2007, στην Ευρώπη παραμένουν αυξημένες.
Το μακροοικονομικό περιβάλλον είναι ο πρώτος εκ των τριών βασικών παραγόντων που διαμορφώνουν την παραπάνω εικόνα. Η αμερικανική οικονομία αναπτύσσεται με σχετικά σταθερό ρυθμό από το 2010 και έπειτα, ενώ αντίθετα η Ευρώπη υποφέρει από ύφεση τύπου double-dip, από την οποία μόλις πρόσφατα έδειξε ότι ξεκινά να εξέρχεται.
Ο δεύτερος παράγοντας αφορά τις αποφάσεις των ίδιων των τραπεζικών διοικήσεων, ενώ ο τρίτος άπτεται των διαφορών σε θεσμικό επίπεδο μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε.
Όπως εξηγούν οι αναλυτές της Deutsche Bank, οι (μεγαλύτερες) ανάγκες των -περισσότερων- τραπεζών της Ε.Ε. για ενίσχυση των κεφαλαιακών τους δεικτών σε πιο «συνετά» επίπεδα και η μεγαλύτερη απομόχλευση και συρρίκνωση, δημιούργησαν ανταγωνιστικό μειονέκτημα στα τραπεζικά ιδρύματα της Γηραιάς Ηπείρου έναντι των ανταγωνιστών τους όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και στις ταχέως αναπτυσσόμενες αναδυόμενες αγορές.
Οι αμφιβολίες από κάποιους παίκτες των αγορών για την ίδια την επιβίωση της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης, η αδυναμία των επιμέρους ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, η ανάδυση ενός συνόλου κανόνων για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική αγορά εν είδει «μπαλώματος» και οι πολύ πιο επιθετικές παρεμβάσεις εκ μέρους της Fed, επηρέασαν τις ευρωπαϊκές τράπεζες και επέτρεψαν τελικά μόνο στις αμερικανικές να ανακάμψουν.
Ωστόσο, και για τις ευρωπαϊκές και για τις αμερικανικές τράπεζες υπάρχουν ενδείξεις βελτίωσης των μελλοντικών τους προοπτικών. Αυτό όμως απλά θα μετατρέψει των «ωκεανό» που τις χωρίζει σε… «θάλασσα». Με την αμερικανική ανάκαμψη να έχει εδραιωθεί και την Ευρώπη να δείχνει ότι πιθανότατα τώρα μόλις περνάει το κρίσιμο σημείο, οι τράπεζες θα δουν μεν αυτή τη διαφορά να αποτυπώνεται στη βελτίωση των λειτουργικών τους αποτελεσμάτων, όμως ειδικά για τα ευρωπαϊκά πιστωτικά ιδρύματα μένει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει.
Με δεδομένο το «χαμένο έδαφος» που πρέπει να καλύψουν, οι ευρωπαϊκές τράπεζες πιθανότατα θα μειώσουν την απόσταση που τις χωρίζει από τις αμερικανικές, αλλά δεν πρόκειται να την καλύψουν μέσα στα επόμενα χρόνια, εκτιμά η Deutsche Bank. Και προσθέτει ότι η σταδιακή έξοδος από τις ακραία «χαλαρές» νομισματικές πολιτικές, οι οποίες εφαρμόζονται και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, δεν δείχνει να αποτελεί κίνδυνο ούτε για τις αμερικανικές ούτε για τις ευρωπαϊκές τράπεζες.
capital.gr
.png "English"){kind=small}
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου